نمونه های مشک کستوری (کشمیری)

حال که به تفضیل درباره ی مشک کستوری صحبت کردیم و قانونی و غیرقانونی بودن آن را بررسی نمودیم، به توصیف نمونه هایی از آن می پردازیم:

توصیف نمونه هایی از مشک های کستوری (کشمیری)

منبع شماره‌ی ۱: شَفقت اهل دافتکومپلز در آلمان ( مشک کشمیری از مجموعه‌ی خصوصی، 10%)

هرچند خود شفقت این را یک تنتور می‌نامد، در واقع ماسیراسیون ذرات مشک در یک روغن صندل هندی خیلی خوب ( احتمالا میسور) است. ماسیراسیون غلظت 10% دارد که خیلی غلیظ است.

مهمتر از همه، کیفیت روغن صندل مورد استفاده در اینجا فوق‌العاده بالاست به گونه‌ای که کیفیت خود مشک را تحت تاثیر قرار می‌دهد. اما خود مشک نیز وجود دارد، مفرح و آرام‌بخش‌، حتی کمی زننده، مخصوصا هنگامی‌که چیز دیگری را بو می‌کنید و دوباره آن‌ را بو می‌کشید.

باوجود شهرت مشک کشمیری، نمی توان گفت که از انواع دیگر مشک بهتر یا بدتر است. با این وجود، وقتی‌که روغن چوب صندل چنان کیفیت فوق‌العاده‌ای دارد و اساساً کیفیت مشک را تحت الشعاع قرار می‌دهد، استفاده از یک مشک غیرقانونی که از گونه‌های درمعرض خطر بدست می‌آید باعث تأسف است، درحالی‌که می‌توان از مشک سیبری استفاده کرد.

 

منبع شماره‌ی ۲: عبدالله، زیباترین رایحه‌ها (مشک آهوی کشمیری 2.5% در روغن چوب صندل استرالیایی، فوریه‌ی ۲۰۱۷)

ظاهر: روغن چسبناکِ زرد-نارنجی

در ابتدا، رایحه‌ی برتر مربوط به روغن چوب صندل استرالیایی (s. spicatum) می‌باشد که مشخصه‌ی آن بوی حلال چوبِ خام و زننده است که عناصری از کاج، اکالیپتوس و منتول یا کافور و بافتی شبیه شیر ترش شده دارد. زنندگی این روغن چوب تشخیص دادن بوی مشک ظریف‌تر را دشوار می‌سازد و این مشکل برای حدود ۲۰ دقیقه وجود خواهد داشت ( گذشت زمان احتمالا در اینجا یک فاکتور است - ملکول‌های رایحه احساس تازگی و خامی می‌دهند مثل حالتی که یک برس سیمی روی چوب کشیده شود).

 درنهایت، رایحه‌ی مشک مفرح و پلاستیکی به مشام می‌رسد هرچند آنقدر قوی نیست که بلافاصله لایه‌ی زننده‌ی روغن صندل را از بین ببرد. این احتمالا به زمان احتیاج دارد تا تفاوت های ظریف مشک را بوضوح نمایان کند. شاید برای خوانندگان جالب باشد بدانند که در هر دو نمونه از ذرات مشک کاملا مشابهی استفاده شده است، اما وسیله‌ی ماسیراسیون و روش متفاوت سازندگان عطر منجر به نتایج کاملا متفاوتی گردیده است.

 

مشک هیمالیائی

منبع: عبدالله، زیباترین رایحه‌ها ( ماسیراسیون مشک هیمالیائی با قدمت۲۰ ساله)

ظاهر: سرخ تیره، تقریبا سیاه رنگ، بافت چسبناک

رایحه ای تاریک و کمی زننده است. به طرز غیر قابل انکاری کثیف است، مانند رختکنی است پر از بازیکنان عرق‌کرده‌ی راگبی، کمی هم بوی بز نر می‌دهد. در رایحه یک قسمت آمونیاکی متمایز وجود دارد، مانند بوی ادرار و عرق خشک شده‌ی حیوان، یا کف یک اصطبل که به اندازه‌ی یک وجب مدفوع و کاه فشرده شده داشته باشد. اگر تاکنون هرگز اصطبلی که برای مدتی تمیز نشده است را تمیز کرده باشید، این بو برای شما آشنا خواهد بود. رایحه ناخوشایند نیست ، اما مثل همیشه، تحمل بوهای "کثیف" بستگی به تماس شخص با بوهای حیوانی در دوران کودکی دارد.

روی پوست تاریک و زننده باقی می‌ماند اما به طرز عجیبی طیف پیچیده ای از نت‌ها مانند بوی شلنگ پلاستیکی، دود، نفت، اصطبل و موی حیوانات را آشکار می‌سازد. و، البته که، این عطر تقریبا بوی یک باغ‌وحش را می‌دهد. این تنها نمونه‌ای است که بوی بدن حیوانات را می‌دهد.

اطلاعات بیشتر:

مشک کشمیری (کستوری)

چه کسانی مشتاق مشک اند؟

آیا مشک غیرقانونی است؟

تجارت مشک

مرتبط با:

مشک چیست؟ (بخش اول)

مشک چیست؟ (بخش دوم)

رایحه مشک شبیه چیست؟

برای تهیه مشک چه مراحی طی می شود؟

تأثیر آب و خاک منطقه در مشک

نمونه گیری تصادفی از تَنتور مُشک آهو

مشک مشک کشمیری کستوری مشک تنتور میسور روغن صندل هندی ماسیراسیون مفرح آرامبخش مشک سیبری روغن چسبناک زرد مشک هیمالیایی عبدالله زیباترین رایحه ها