برای تهیه مُشک چه مراحلی طی می شود؟

اگر خود آهوی مُشکین کوچک است پس می توانید تصور کنید که غلاف مُشک آن چقدر می تواند کوچک باشد، تقریبا برابر سی گرم وزن دارد که باید جمع شود تا یک نمونه بزرگ را تشکیل دهد. هر کیسه حاوی حدود نیمی از این مقدار است که یعنی به ازای هر حیوان که شکار می شود حدود پانزده گرم از این ماده بدست می آید. برای اینکه حیوان زنده بماند به وسیله قاشقی ترشحات را خارج می کنند که از این طریق مقدار کمتری از خمیر مُشک بدست می آید اما حداقل آهو زنده می ماند و می تواند دوباره این ماده را تولید کند.

غلاف مُشک را می توان خشک کرد و تمام آن را استفاده نمود (در طب چینی) یا می توان آن را باز نمود و برای تبدیل خمیر مُشک به دانه های مُشک آن را خشک کرد یا نگاه داشت (برای صنعت عطرسازی و همچنین باز هم برای طب چینی). در فروشگاه این امکان وجود دارد که غلاف مُشک را به هر دو صورت غلاف کامل و دانه های خشک شده خریداری کنید.

خمیر مُشک هنگامی که تازه است مرطوب و رنگ آن قرمز-قهوه ای می باشد و هنگامی که خشک می شود، خمیر به شکل دانه هایی کوچک به اندازه بذر گیاه رازیانه درمی آید و در اغلب موارد رنگ آن قهوه ای تیره، سرخ تیره، یا سیاه است.
اگر خمیر مُشک در طب سنتی چینی استفاده شود، پزشک مربوطه ممکن است از کل دانه ها برای بیماران استفاده کند یا اینکه آنها را پودر کرده و به منظور درمان بیماری های خاص، از آن ها در معجون های با فرمول پیچیده استفاده کند.

بیشتر فروشندگان مُشک، هنگامی که غلاف ها تازه هستند، خمیر مرطوب آن را از غلاف خارج کرده و کلیه مواد معطر آن را در قالب های بزرگ بسته بندی کرده و سپس تعداد آنها برای خریداران در یک زمان اندازه گیری می شود. این روش انبار کردن دانه ها، خشک نشدن سریع دانه ها را تضمین می کند که این امر مهمی است، زیرا فروشندگان به ازای هر گرم قیمت مشخصی را دریافت می کنند و بنابراین دانه های مُشکِ خشک تر، نسبت به دانه های مرطوب ترِ آن، وزن سبک تری دارند. سازندگان عطر هم می توانند غلاف های مُشک را کامل بخرند و خودشان در خانه نگهداری کنند یا اینکه دانه های مرطوب مُشک را از فروشگاه تهیه کنند.

اگر این دانه ها در عطرسازی استفاده شوند، عطار دانه های مُشک را در الکل می خواباند یا آن را در روغن چوب صندل خیس می دهد که هر دوی اینها روندی زمانبرند و با حرارت دوره ای مخلوط تا هنگامی که خواص معطر دانه های مُشک آزاد شوند همراه هستند و شامل نگهداری با دقت مایع تا بیش از یک سال یا بیشتر می شوند که بعد از آن می تواند برای ساخت عطر استفاده شود.

وضعیت دانه ها فقط یک نیمه مسأله و روند استخراج رایحه از دانه ها نیمه دیگر آن است. اگر روند خواباندن درون روغن با گرمای بیش از اندازه همراه شود ممکن است رایحه هایی که تبخیر شدنی هستند از دست بروند. در این روند باید درجه حرارت و شرایط محیطی به دقت کنترل شود.

به طور کلی روند آلودن به روغن نسبت به خیساندن در آن، روندی سریع تر است. اتانول و الکل های دیگر در عطرسازی می توانند بسیار سریع به دانه های مُشک آغشته شوند اما از آنجایی که الکل فرّارتر از روغن چوب صندل است کیفت دانه های مُشک با گذر زمان افزایش نخواهد یافت. بنابراین رایحه مُشکی که به الکل آغشته شده است تنها یک بار که ذرات با رایحه تند الکل بخار می شوند به مشام انسان رسیده و از بین می روند. اگرچه خیساندن در روغن چوب صندل به طور زجرآوری روند آهسته ای است (حداقل حدود یک سال به طول می انجامد) ، اما باعث می شود که به هدر رفتن عطر به حداقل برسد و ترکیبی غنی از بوها تولید کند که با گذر زمان تقویت شده و کیفیت آن بهبود یابد.

مرتبط با:

مشک چیست؟ (بخش اول)

مشک چیست؟ (بخش دوم)

رایحه مشک شبیه چیست؟

تأثیر آب و خاک منطقه در مشک

نمونه گیری تصادفی از تَنتور مُشک آهو

اطلاعات بیشتر:

مشک کشمیری (کستوری)

چه کسانی مشتاق مشک اند؟

آیا مشک غیرقانونی است؟

تجارت مشک

نمونه های مشک کستوری (کشمیری)

مشک آهوی مشکین علاف مشک صنعت عطرسازی